Allel PlA1/A2 β3 integryny wiąże się ze zwiększoną generacją trombiny u pacjentów z chorobą wieńcową leczonych kwasem acetylosalicylowym

Ewa Stępień, Konstanty Szułdrzyński, Agnieszka Branicka, Elżbieta Stankiewicz, Agnieszka Pazdan, Łukasz Zieliński, Maria Bożek, Marek Tomala, Bartłomiej Guzik, Jacek Godlewski, Tomasz Pawelec, Krzysztof Żmudka

Abstrakt
Wprowadzenie. Polimorfizm PlA1/A2 genu β3 integryny występuje u 20–30% populacji europejskiej. Obecność allelu PlA2 objawia się opornością zdrowych nosicieli na przeciwkrzepliwe działanie aspiryny. Cele. Zbadano, czy u chorych z miażdżycą tętnic wieńcowych, leczonych przewlekle kwasem acetylosalicylowym (ASA) w małych dawkach, polimorfizm PlA1/A2 wiąże się ze zwiększoną aktywacją osoczowego układu krzepnięcia i płytek krwi w miejscu uszkodzenia mikrokrążenia oraz czy leczenie statynami wpływa na te procesy. Pacjenci i metody. U 31 pacjentów (25 mężczyzn i 6 kobiet) w wieku 47–76 lat oceniono w nadsączu krwi zbieranej z brzegów nacięć skóry co 60 s stężenia kompleksu trombina-antytrombina (TAT) oraz rozpuszczalnej postaci liganda białka CD40 (sCD40L). Wyniki. W koronarografii w co najmniej jednej tętnicy nasierdziowej stwierdzono zwężenie ≥50%. Badania genetyczne wykryły 18 homozygot PlA1 i 13 nosicieli PlA2. Obie podgrupy nie różniły się pod względem wieku, wybranych parametrów biochemicznych i klinicznych ani sposobu leczenia. U homozygot PlA1 stwierdzono większe stężenie fibrynogenu (4,2 [przedział międzykwartylowy: 2,39] g/l vs 2,5 [0,73] g/l, p <0,05). Maksymalne stężenie TAT zaobserwowano w 6 minucie po uszkodzeniu naczyń – było ono większe u nosicieli PlA2 (p = 0,01). Stężenie sCD40L nie różniło się znamiennie w zależności od polimorfizmu PlA1/A2. Maksymalna szybkość generacji TAT i sCD40L w modelu uszkodzenia była u homozygot PlA1 i heterozygot PlA1/A2 podobna. Analiza powierzchni pól pod krzywą stężenia TAT jako funkcji czasu wykazała, że u nosicieli PlA2 generacja trombiny była większa (o 17,5%, p <0,05). U pacjentów przyjmujących statyny (n = 12) mniejsze były zarówno stężenia TAT (pole pod krzywą mniejsze o 20%, p <0,005), jak i stężenia sCD40L (o 23%, p <0,005). Wpływ statyn nie zależał od obecności allelu PlA2. Wnioski. U osób z chorobą wieńcową leczonych małymi dawkami ASA polimorfizm PlA1/A2 wiąże się z większą generacją trombiny, ale nie z aktywacją płytek w miejscu uszkodzenia naczyń. PlA2 nie wpływa na korzystne działania statyn w aspekcie generacji trombiny i aktywacji płytek.

Słowa kluczowe
aktywacja płytek, generacja trombiny, polimorfizm PlA1/A2, statyny

Pol Arch Med Wewn, 2007; 117 (1-2): 33-40

PMID: 17642204

Pobierz artykuł (PDF): EN   PL