Zaloguj się lub Załóż konto.
Pismo Towarzystwa Internistów Polskich, założone przez prof. Władysława Antoniego Gluzińskiego
Pismo indeksowane w:
MEDLINE/Index Medicus,
EMBASE/Excerpta Medica Database,
Index Copernicus (IC), KBN/MNiSW,
Polish Medical Library (GBL), EBSCO,
ISI Science Citation Index Expanded,
Scopus,
Directory of Open Access Journals (DOAJ)
Wartość Index Copernicus (IC) za 2010: 9 pkt,
punktacja MNiSW: 9 pkt.
Czasopismo dofinansowywane przez MNiSW w ramach działalności wspomagającej badania.
Polskie Archiwum Medycyny Wewnętrznej jest czasopismem typu "open-access" i gwarantuje darmowy dostęp do pełnej treści artykułów.
Grażyna Biesiada, Jacek Czapiel, Iwona Sobczyk‑Krupiarz, Aleksander Garlicki, Tomasz Mach
Abstrakt
Choroba z Lyme jest chorobą odkleszczową. Charakteryzuje się zajęciem skóry, układu
nerwowego, stawów i serca; czynnikiem etiologicznym jest krętek (spirochaeta) – Borrelia burgdorferi.
W większości przypadków choroba ujawnia się klinicznie pod postacią rumienia wędrującego w ciągu 3–30 dni
(niekiedy do 3 miesięcy) od ukłucia przez kleszcza. Wczesny okres zakażenia rozsianego obejmuje: rumień
wędrujący mnogi, wczesną neuroboreliozę, zapalenie stawów, zapalenie mięśnia sercowego i inne zmiany
narządowe. Późne stadium przewlekłego zakażenia obejmuje przewlekłe zapalenie zanikowe skóry kończyn
oraz utrzymujące się >12 miesięcy zmiany neurologiczne, reumatologiczne lub dotyczące innych narządów.
Rozpoznanie choroby z Lyme ustala się na podstawie wystąpienia typowych objawów potwierdzonych testami
serologicznymi. Najlepsze efekty przynosi zastosowanie dwuetapowego protokołu diagnostycznego: w pierwszej
kolejności wykorzystuje się metodę ELISA, a w przypadku uzyskania dodatniego wyniku diagnostykę poszerza
się o badanie metodą Western blot. Przedstawiamy przypadek 59-letniego mężczyzny, z zawodu informatyka,
rekreacyjnie bardzo często przebywającego w lesie, który przed trzema laty został ukłuty przez kleszcza.
Następstwem ukłucia był rumień wędrujący. Chorego nie leczono antybiotykami. Mimo wystąpienia rumienia
pacjent nie zmienił swoich przyzwyczajeń i nadal był narażony na ukłucia przez kleszcze. Po roku u chorego
pojawił się rumień wędrujący mnogi, a następnie objawy pozapiramidowe; innych objawów boreliozy
nie stwierdzono. W tym roku pacjent zgłosił się na oddział zakaźny, gdzie był leczony antybiotykiem (ceftriakson);
stwierdzono poprawę w zakresie dolegliwości neurologicznych. Po kilku miesiącach ponownie nasiliły się objawy
pozapiramidowe. W chwili przyjęcia do kliniki w badaniu neurologicznym u chorego stwierdzono znaczne
zaburzenia koordynacji ruchów rąk i nóg (chód z propulsją i pociąganiem kończyny prawej), drżenia
spoczynkowe prawej dłoni, ubogą mimikę twarzy oraz senność.
Słowa kluczowe
kleszcz, krętek, objawy pozapiramidowe
Pol Arch Med Wewn, 2008; 118 (5): 314-317
PMID: 18619183