Zaloguj się lub Załóż konto.
Redaktor Naczelna ogłasza konkurs na najlepszą studencką pracę oryginalną. Szczegółowe informacje znajdują się tutaj.
Pismo Towarzystwa Internistów Polskich, założone przez prof. Władysława Antoniego Gluzińskiego
Pismo indeksowane w:
MEDLINE/Index Medicus,
EMBASE/Excerpta Medica Database,
Index Copernicus (IC), KBN/MNiSW,
Polish Medical Library (GBL), EBSCO,
ISI Science Citation Index Expanded,
Scopus,
Directory of Open Access Journals (DOAJ)
Wartość Index Copernicus (IC) za 2010: 9 pkt,
punktacja MNiSW: 9 pkt.
Czasopismo dofinansowywane przez MNiSW w ramach działalności wspomagającej badania.
Polskie Archiwum Medycyny Wewnętrznej jest czasopismem typu "open-access" i gwarantuje darmowy dostęp do pełnej treści artykułów.
Dla redaktorów
Orbitopatia tarczycowa w przebiegu choroby Hashimoto: opis przypadku
Wiesław Grzesiuk, Dorota Szydlarska, Aneta Pragacz, Ewa Bar‑Andziak
Abstrakt
Orbitopatia tarczycowa to zespół objawów ocznych spowodowanych procesem
autoimmunologicznym, w którym występuje obrzęk tkanek pozagałkowych prowadzący do wytrzeszczu.
Stanowi on następstwo nadmiernego wydzielania i gromadzenia glikozaminoglikanów przez fibroblasty
znajdujące się w oczodole bądź procesu zapalnego toczącego się w mięśniach okoruchowych. Zmiany
te powodują zaburzenia ruchomości gałek ocznych, keratopatię i ucisk na nerw wzrokowy. Orbitopatia
tarczycowa towarzyszy zwykle chorobie Gravesa i Basedowa, a jedynie w 5% przypadków chorobie Hashimoto.
W prezentowanym opisie przypadku wykluczono inne przyczyny wytrzeszczu, takie jak guzy oczodołu, guzy
zatok, guzy wewnątrzczaszkowe, tętniaki i przetoki naczyniowe oraz zapalenie tkanek oczodołu o innej etiologii.
W badaniach dodatkowych uzyskano następujące wyniki: tyreotropina (thyroid stimulating hormone – TSH)
26 μIU/ml (norma: 0,27–4,2) oraz miano przeciwciał: przeciwko tyreoglobulinie – 1763 IU/ml (norma: 0–115),
przeciwko receptorowi TSH – 4,93 IU/l (norma: 0–1) i przeciwko peroksydazie tarczycowej – 1609 IU/ml (norma:
0–35). W badaniu ultrasonograficznym tarczycy opisano gruczoł tarczowy o objętości 9,8 ml. Obraz cytologiczny
uzyskany w biopsji aspiracyjnej cienkoigłowej wykazał nacieki zapalne złożone z limfocytów, co przemawiało
za procesem autoimmunologicznym. Jodochwytność tarczycy po 24 godzinach wynosiła 9%. Rozpoznano
aktywną postać orbitopatii u osoby z niedoczynnością tarczycy w przebiegu choroby Hashimoto. Stwierdzono
ponadto współistnienie innej choroby autoimmunologicznej – niedokrwistości złośliwej. Po zastosowaniu
leczenia pulsami metyloprednizolonu i preparatami L‑tyroksyny uzyskano remisję objawów ocznych i stan
eutyreozy. Nasze doniesienie dotyczy rzadkiego współwystępowania orbitopatii tarczycowej i choroby
Hashimoto.
Słowa kluczowe
choroba autoimmunologiczna, choroba Hashimoto, orbitopatia, przeciwciała tarczycowe
Pol Arch Med Wewn, 2008; 118 (5): 318-321
PMID: 18619184
