Aktywność enzymów antyoksydacyjnych i stężenie aldehydu dimalonowego jako wykładniki stresu oksydacyjnego u kobiet z de novo rozpoznaną chorobą Gravesa i Basedowa oraz po leczeniu tiamazolem prowadzącym do uzyskania stanu eutyreozy

Barbara Rybus‑Kalinowska, Krystyna Żwirska‑Korczala, Mariusz Kalinowski, Michał Kukla, Ewa Birkner, Jerzy Jochem

Abstrakt
Wprowadzenie. Nadczynność tarczycy w przebiegu choroby Gravesa i Basedowa prowadzi do nasilenia procesów oksydacyjnych oraz zwiększonego wytwarzania wolnych rodników tlenowych. Efektem tego jest zaburzenie stanu oksydacyjnego organizmu. Cele. Celem pracy była ocena dynamiki zmian stanu oksydacyjnego u kobiet z chorobą Gravesa i Basedowa przed leczeniem tiamazolem oraz po leczeniu. Pacjenci i metody. Badania przeprowadzono u 20 kobiet z de novo zdiagnozowaną nadczynnością tarczycy w przebiegu choroby Gravesa i Basedowa oraz u 15 kobiet zdrowych. Oznaczenia aktywności enzymów antyoksydacyjnych – dysmutazy ponadtlenkowej (cytozolowej izoformy miedziowo‑cynkowej – Cu/ZnSOD, mitochondrialnej izoformy manganowej – MnSOD i pozakomórkowej izoformy miedziowo‑cynkowej – EC‑SOD) oraz peroksydazy glutationowej (glutathione peroxidase – GPx), a także stężenia aldehydu dimalonowego (malondialdehyde – MDA) wykonywano dwukrotnie, tj. przed leczeniem i po 3–7 miesiącach stosowania tiamazolu (stan eutyreozy). Wyniki: U kobiet z nadczynnością tarczycy przed leczeniem stwierdzono w osoczu większą aktywność MnSOD i mniejszą aktywność EC‑SOD niż w grupie kontrolnej, podczas gdy aktywność Cu/ZnSOD w erytrocytach nie różniła się między grupami. Ponadto u kobiet z nadczynnością tarczycy aktywność GPx była większa w krwinkach czerwonych. Badania wykazały również w tej grupie większe stężenie MDA w osoczu, nie stwierdzono natomiast różnic między grupami w stężeniach MDA w krwinkach czerwonych. Po zastosowaniu terapii tiamazolem nie stwierdzono różnic w aktywności MnSOD, EC‑SOD, Cu/ZnSOD i GPx ani w stężeniach MDA pomiędzy grupami. Wnioski. U kobiet z nadczynnością tarczycy w przebiegu choroby Gravesa i Basedowa dochodzi do zaburzeń stanu oksydacyjnego organizmu, a indukcja stanu eutyreozy po zastosowaniu tiamazolu powoduje ich ustępowanie.

Słowa kluczowe
choroba Gravesa i Basedowa, stan oksydacyjny

Pol Arch Med Wewn, 2008; 118 (7-8): 420-425

PMID: 18714737

Pobierz artykuł (PDF): EN   PL