Zaloguj się lub Załóż konto.
Pismo Towarzystwa Internistów Polskich, założone przez prof. Władysława Antoniego Gluzińskiego
Pismo indeksowane w:
MEDLINE/Index Medicus,
EMBASE/Excerpta Medica Database,
Index Copernicus (IC), KBN/MNiSW,
Polish Medical Library (GBL), EBSCO,
ISI Science Citation Index Expanded,
Scopus,
Directory of Open Access Journals (DOAJ)
Wartość Index Copernicus (IC) za 2010: 9 pkt,
punktacja MNiSW: 9 pkt.
Czasopismo dofinansowywane przez MNiSW w ramach działalności wspomagającej badania.
Polskie Archiwum Medycyny Wewnętrznej jest czasopismem typu "open-access" i gwarantuje darmowy dostęp do pełnej treści artykułów.
Anna Polewczyk, Marianna Janion, Mariusz Gąsior, Marek Gierlotka, Lech Poloński
Abstrakt
WPROWADZENIE Olbrzymi postęp w dziedzinie leczenia zawału serca, obejmujący rozwój strategii
inwazyjnej i wspomagającej farmakoterapii,
powinien zaowocować poprawą rokowania także
w szczególnie zagrożonej populacji chorych na cukrzycę.
CELE Ocena efektów leczenia zawału serca u chorych na cukrzycę z województwa świętokrzyskiego.
PACJENCI I METODY Porównywano 2 grupy chorych na cukrzycę hospitalizowanych z powodu zawału
serca: grupa 1 – 183 osoby z lat 1992–1996, grupa 2 – 168 chorych z lat 2005–2006.
WYNIKI Populacja pacjentów z lat 2005–2006 była starsza i obciążona większą liczbą współistniejących
czynników ryzyka wieńcowego w porównaniu z pacjentami z lat 1992–1996. U chorych na cukrzycę
wykazano istotne zwiększenie częstości reperfuzyjnego leczenia zawału serca. W latach 1992–1996
terapię fibrynolityczną zastosowano u 18% chorych, natomiast współcześnie strategię reperfuzyjną
zastosowano łącznie u 47,2% badanych: fibrynolizę u 8,5% chorych, a pierwotną przezskórną interwencję
wieńcową u 38,7% chorych. W obydwu grupach stwierdzono podobnie dużą śmiertelność
wewnątrzszpitalną
i 6‑miesięczną.
W latach 1992–1996 udokumentowano znamienne zmniejszenie
liczby zgonów u chorych na cukrzycę leczonych fibrynolitycznie w porównaniu z leczonymi zachowawczo;
w latach 2005–2006 wykazano istotne zmniejszenie śmiertelności wewnątrzszpitalnej
i odległej
po zastosowaniu terapii inwazyjnej.
WNIOSKI W dziedzinie leczenia zawału serca u chorych na cukrzycę dokonał się znaczący postęp.
Potwierdzono zwłaszcza korzystne działanie leczenia reperfuzyjnego u pacjentów z cukrzycą. Brak
zmniejszenia ogólnej śmiertelności należy przypisać wyjściowo gorszej charakterystyce klinicznej
współcześnie leczonych i rzadszemu stosowaniu leczenia reperfuzyjnego u pacjentów z grup dużego
ryzyka.
Słowa kluczowe
cukrzyca, leczenie inwazyjne, zawał serca
Pol Arch Med Wewn, 2008; 118 (9): 470-477
PMID: 18846981