Zaloguj się lub Załóż konto.
Redaktor Naczelna ogłasza konkurs na najlepszą studencką pracę oryginalną. Szczegółowe informacje znajdują się tutaj.
Pismo Towarzystwa Internistów Polskich, założone przez prof. Władysława Antoniego Gluzińskiego
Pismo indeksowane w:
MEDLINE/Index Medicus,
EMBASE/Excerpta Medica Database,
Index Copernicus (IC), KBN/MNiSW,
Polish Medical Library (GBL), EBSCO,
ISI Science Citation Index Expanded,
Scopus,
Directory of Open Access Journals (DOAJ)
Wartość Index Copernicus (IC) za 2010: 9 pkt,
punktacja MNiSW: 9 pkt.
Czasopismo dofinansowywane przez MNiSW w ramach działalności wspomagającej badania.
Polskie Archiwum Medycyny Wewnętrznej jest czasopismem typu "open-access" i gwarantuje darmowy dostęp do pełnej treści artykułów.
Dla redaktorów
Poamiodaronowe zmiany płucne i nadczynność tarczycy: opis przypadku
Elżbieta Magdalena Grabczak, Tadeusz M. Zielonka, Joanna Wiwała, Anna Dagmara Bareła, Andrzej Opuchlik, Anna Potulska, Urszula Ambroziak, Ryszarda Chazan
Abstrakt
Amiodaron jest bardzo skutecznym lekiem przeciwarytmicznym, stosowanym zarówno w zagrażających
życiu komorowych, jak i nadkomorowych arytmiach. Jego stosowanie może jednak prowadzić do wielu
działań niepożądanych, m.in. odkładania się złogów w rogówce, zaburzeń funkcji wątroby i tarczycy,
uszkodzenia płuc, szpiku, zmian skórnych czy neurologicznych. Przedstawiamy przypadek 56‑letniego
mężczyzny po udarze mózgu, u którego po kilkudniowej terapii amiodaronem z powodu napadu migotania
przedsionków rozpoznano poamiodaronową nadczynność tarczycy oraz śródmiąższowe zmiany
płucne. Zarówno objawy kliniczne i laboratoryjne nadczynności tarczycy, jak i radiologiczne cechy
zajęcia miąższu płucnego wystąpiły dopiero kilka tygodni po zakończeniu terapii amiodaronem. Diagnostyka
różnicowa w kierunku innych przyczyn nadczynności tarczycy i chorób mogących powodować
guzkowe zmiany płucne nie wykazała żadnych patologii. Zarówno empiryczne leczenie antybiotykami,
jak i stosowanie tiamazolu oraz propranololu w dużych dawkach nie dało pożądanego efektu. Dopiero
po zastosowaniu terapii tiamazolem w połączeniu z glikokortykosteroidami obserwowano powolne
zmniejszenie objawów nadczynności tarczycy oraz ustąpienie radiologicznych zmian w płucach.
Na podstawie zaprezentowanego przypadku zobrazowano możliwość równoczesnego wystąpienia
2 poważnych działań niepożądanych nawet po krótkotrwałej terapii amiodaronem. Dokonano także
przeglądu działań niepożądanych, jakie mogą wystąpić w czasie terapii tym skutecznym lekiem
antyarytmicznym oraz po jej zakończeniu. Zwrócono uwagę na konieczność odpowiedniego doboru
chorych i monitorowania potencjalnych działań niepożądanych w czasie terapii amiodaronem.
Słowa kluczowe
amiodaron, działania niepożądane, nadczynność tarczycy, zmiany
płucne
Pol Arch Med Wewn, 2008; 118 (9): 524-529
PMID: 18846989
