Zaloguj się lub Załóż konto.
Pismo Towarzystwa Internistów Polskich, założone przez prof. Władysława Antoniego Gluzińskiego
Pismo indeksowane w:
MEDLINE/Index Medicus,
EMBASE/Excerpta Medica Database,
Index Copernicus (IC), KBN/MNiSW,
Polish Medical Library (GBL), EBSCO,
ISI Science Citation Index Expanded,
Scopus,
Directory of Open Access Journals (DOAJ)
Wartość Index Copernicus (IC) za 2010: 9 pkt,
punktacja MNiSW: 9 pkt.
Czasopismo dofinansowywane przez MNiSW w ramach działalności wspomagającej badania.
Polskie Archiwum Medycyny Wewnętrznej jest czasopismem typu "open-access" i gwarantuje darmowy dostęp do pełnej treści artykułów.
Malcolm R. Sears
Abstrakt
Bezpieczeństwo stosowania długo działających β2-mimetyków wziewnych (long-acting β-agonists
– LABA) jest od kilku lat przedmiotem gorącej debaty; wyniki badań obserwacyjnych sugerują
zwiększone ryzyko zgonu, zwłaszcza podczas stosowania LABA bez glikokortykosteroidu wziewnego
(GKSw). W metaanalizach wybranych badań, szczególnie tych, w których dominuje jedno duże badanie,
stwierdza się znamiennie zwiększone ryzyko zgonu i poważnych działań niepożądanych (serious
adverse events – SAE). Przegląd wszystkich dostępnych danych z badań klinicznych oraz metaanaliz z
odmiennymi kryteriami kwalifikacji badań sugeruje, że LABA stosowane łącznie z GKSw w rzeczywistości
znamiennie zmniejszają częstość SAE. Ryzyko zgonu trudniej ocenić, ale analizy retrospektywne
sugerują, że jest ono zwiększone podczas monoterapii, ale nie w trakcie równoczesnego stosowania
GKSw. Zarówno w astmie, jak i w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc, równoczesne przyjmowanie
GKSw należy uznać za postępowanie optymalne w każdym przypadku stosowania LABA.
Słowa kluczowe
bezpieczeństwo stosowania, długo działające β2‑mimetyki wziewne, glikokortykosteroid wziewny, metaanalizy, monoterapia, poważne działania niepożądane, umieralność
Pol Arch Med Wewn, 2008; 118 (12): 761-766
PMID: 19202956