Redaktor Naczelna ogłasza konkurs na najlepszą studencką pracę oryginalną. Szczegółowe informacje znajdują się tutaj.

Przełącz język: polski | english

Pismo Towarzystwa Internistów Polskich, założone przez prof. Władysława Antoniego Gluzińskiego

Pismo indeksowane w:
MEDLINE/Index Medicus,
EMBASE/Excerpta Medica Database,
Index Copernicus (IC), KBN/MNiSW,
Polish Medical Library (GBL), EBSCO,
ISI Science Citation Index Expanded,
Scopus,
Directory of Open Access Journals (DOAJ)

Wartość Index Copernicus (IC) za 2010: 9 pkt,
punktacja MNiSW: 9 pkt.

Czasopismo dofinansowywane przez MNiSW w ramach działalności wspomagającej badania.

Polskie Archiwum Medycyny Wewnętrznej jest czasopismem typu "open-access" i gwarantuje darmowy dostęp do pełnej treści artykułów.

Czy dyslipidemia przetrwała w czasie remisji zespołu nerczycowego ma podłoże genetyczne? Ocena znaczenia polimorfizmów genetycznych białek biorących udział
w metabolizmie lipoprotein u dzieci i młodzieży z zespołem nerczycowym

Joanna Książek, Andrzej Ciechanowicz, Aldona Wierzbicka, Małgorzata Syczewska, Ryszard Grenda

Abstrakt
Wprowadzenie. U części chorych w trakcie remisji zespołu nerczycowego nie dochodzi do normalizacji wtórnych zaburzeń lipidowych. Cele. Celem pracy było określenie znaczenia polimorfizmów genetycznych wybranych białek biorących udział w metabolizmie lipoprotein dla utrzymywania się zaburzeń lipidowych u chorych z zespołem nerczycowym w czasie remisji. Pacjenci i metody. 50 chorych w wieku 5,8–16,6 roku (śr. 10,45 ±3,04) ze steroidoopornym (n = 12) i steroidozależnym (n = 38) zespołem nerczycowym w okresie remisji trwającej co najmniej 8 tygodni. Oceniono związki między występowaniem zaburzeń profilu lipidowego i polimorfizmem V771M, V825I, R1587K genu kodującego białko A1 kasety ABC (ABCA1), genu ε kodującego apolipoproteinę E (apoE) oraz genu kodującego białko przenoszące estry cholesterolu (cholesterol ester transfer protein – CETP). Wyniki. Zaburzenia lipidowe stwierdzono u 10 z 13 (76,9%) chorych z polimorfizmem V8251 vs 27 z 37 (73%) pozostałych chorych i u 16 z 21 (76,2%) pacjentów z polimorfizmem R1587K vs 21 z 29 (72,4%) pozostałych. Polimorfizm V771M stwierdzono tylko u 2 (4%) chorych, a u jednego z nich profil lipidowy był nieprawidłowy. W obecności polimorfizmu genu CETP zaburzony profil lipidowy stwierdzano u 22 z 31 (71%) chorych vs 15 z 19 (78,9%) pozostałych. Najczęstszy w zdrowej populacji genotyp ε3ε3 apoE stwierdzono u większości (n = 35; 70%) chorych. Najczęściej stwierdzano go również u chorych z nieprawidłowym profilem lipidowym (u 26 z 37; 70,3%). Analiza statystyczna całej populacji (ANOVA) nie wykazała istotnych zależności między parametrami lipidowymi a którymkolwiek z badanych polimorfizmów. Wnioski. Nie potwierdzono związku polimorfizmu genetycznego transportera ABCA1 i CETP oraz apoE z utrzymywaniem się zaburzeń lipidowych w okresie remisji zespołu nerczycowego.

Słowa kluczowe
apolipoproteina E, białko A1 kasety ABC (ABCA1), CETP, dyslipidemia, polimorfizm genetyczny

Pol Arch Med Wewn, 2009; 119 (1-2): 11-17

PMID: 19341173

Pobierz artykuł (PDF): EN   PL