Nietypowa manifestacja kliniczna zespołu antyfosfolipidowego

Robert Krysiak, Agnieszka Kędzia, Bogusław Okopień

Abstrakt
Zespół antyfosfolipidowy to jednostka chorobowa, której najważniejszymi objawami są: nawracająca zakrzepica tętnicza lub żylna oraz poronienia nawykowe z towarzyszącym przewlekle zwiększonym mianem przeciwciał antyfosfolipidowych. W części przypadków zespołu antyfosfolipidowego stwierdza się współistnienie tocznia rumieniowatego układowego (TRU) lub innej autoimmunologicznej choroby tkanki łącznej lub choroby rozrostowej. Zespół antyfosfolipidowy może być wywołany przez niektóre leki. Ustalenie właściwego rozpoznania jest konieczne, ponieważ zespół antyfosfolipidowy wiąże się z poważnymi powikłaniami, które mogą nawet zagrażać życiu. Zespół antyfosfolipidowy może przybierać wiele masek klinicznych, które mogą występować nawet u tego samego pacjenta, przy czym odstęp czasowy między ujawnieniem się poszczególnych objawów cechuje się indywidualną zmiennością. Wczesne wykrycie zespołu wymaga więc dużej czujności, zwłaszcza gdy zakrzepica występuje w nietypowej lokalizacji, a także wtedy, gdy w obrazie klinicznym dominują niecharakterystyczne objawy. W pracy opisujemy przypadek 20‑letniej kobiety z niedawno przebytym zatorem tętnicy płucnej, przyjętej do szpitala z objawami ciężkiej niedokrwistości. Po ustaleniu rozpoznania zespołu antyfosfolipidowego współistniejącego z TRU jako choroby wyjściowej i po zastosowaniu swoistego leczenia stan kliniczny pacjentki uległ istotnej poprawie.

Słowa kluczowe
diagnostyka, leczenie, niedokrwistość hemolityczna, zatorowość płucna, zespół antyfosfolipidowy,

Pol Arch Med Wewn, 2009; 119 (1-2): 99-103

PMID: 19341187

Pobierz artykuł (PDF): EN   PL