Społeczne i ekonomiczne aspekty choroby zwyrodnieniowej stawów

Ewa Stanisławska‑Biernat

Abstrakt
Choroba zwyrodnieniowa stawów (osteoarthritis – OA) jest najczęstszą chorobą układu ruchu; częstość jej występowania zwiększa się wraz z wiekiem. Ze względu na prognozy demograficzne dotyczące starzenia się populacji oraz dane związane ze zwiększeniem częstości występowania nadwagi i otyłości, które sprzyjają rozwojowi OA, w najbliższej przyszłości należy oczekiwać epidemii tej choroby. W wielu krajach oszacowano już koszty bezpośrednie i pośrednie OA, w Polsce nadal brak takich danych. Koszty związane z utratą produktywności, wypłatami rent i kosztami opiekunów znacznie przewyższają bezpośrednie wydatki na diagnostykę i leczenie. W skali państwa OA i jej skutki generują wielkie koszty w systemie ochrony zdrowia, systemie ubezpieczeń społecznych i budżecie państwa. Optymalizacja kosztów wymaga przeprowadzenia badań epidemiologicznych i farmakoekonomicznych oraz zmian w systemie opieki zdrowotnej i ubezpieczeń społecznych. Konieczne jest również przygotowanie rynku pracy na nieuchronne zmiany w dziedzinie prawa, pozwalające pozostać w pracy osobom >50. roku życia ze zmianami w układzie ruchu.

Słowa kluczowe
choroba zwyrodnieniowa stawów, ekonomiczne skutki, koszty, otyłość, polityka społeczna, zdrowie publiczne

Pol Arch Med Wewn, 2008; 118 (SUPPLEMENT 1): 50-53

Pobierz artykuł (PDF):    PL