Zaloguj się lub Załóż konto.
Pismo Towarzystwa Internistów Polskich, założone przez prof. Władysława Antoniego Gluzińskiego
Pismo indeksowane w:
MEDLINE/Index Medicus,
EMBASE/Excerpta Medica Database,
Index Copernicus (IC), KBN/MNiSW,
Polish Medical Library (GBL), EBSCO,
ISI Science Citation Index Expanded,
Scopus,
Directory of Open Access Journals (DOAJ)
Wartość Index Copernicus (IC) za 2010: 9 pkt,
punktacja MNiSW: 9 pkt.
Czasopismo dofinansowywane przez MNiSW w ramach działalności wspomagającej badania.
Polskie Archiwum Medycyny Wewnętrznej jest czasopismem typu "open-access" i gwarantuje darmowy dostęp do pełnej treści artykułów.
Katarzyna Wieczorowska‑Tobis
Abstrakt
Starzenie rozumiane jako postępujące pogorszenie funkcji narządów utrudniające utrzymanie homeostazy
rozpoczyna się między 30. a 40. rokiem życia. Jednak wyznaczenie wyraźnej granicy pomiędzy zwyczajnym
starzeniem a procesami chorobowymi jest często trudne, dlatego wraz z uzyskaniem nowych
danych staje się jasne, że wiele zmian przypisywanych wcześniej upływowi czasu wynika ze współistnienia
patologii.
Zgodnie z aktualną wiedzą starzenie się układu sercowo‑naczyniowego
oznacza
zmniejszenie elastyczności naczyń tętniczych, zmniejszenie zdolności relaksacji zwłaszcza lewej komory
i jej podatności, osłabienie funkcji węzła zatokowo‑przedsionkowego
oraz zmniejszenie odpowiedzi
na stymulację β‑adrenergiczną.
W układzie oddechowym w procesie starzenia następuje zwiększenie
wymiarów pęcherzyków płucnych i oskrzelików końcowych z tendencją do zapadania się przestrzeni
powietrznych, zmniejszenie powierzchni wymiany gazowej i zmniejszenie objętości oddechowej (statycznej
i dynamicznej). W konsekwencji zmian w układzie oddechowym, krążenia i mięśniach znacznemu
zmniejszeniu ulega maksymalne zużycie tlenu. Starzenie nerek obejmuje zmniejszenie nerkowego przepływu
krwi i filtracji kłębuszkowej (do 1 ml/min/rok). W konsekwencji zmian w obrębie cewek nerkowych
zmniejsza się zdolność nerek do zagęszczania i rozcieńczania moczu oraz regulacji pH, a także zdolność
do zmian ilości sodu wydalanego z moczem. Najmniejsze zmiany obserwuje się w układzie pokarmowym.
Jak wynika z najnowszych badań, częste u osób starszych zmiany atroficzne błony śluzowej żołądka
i zmniejszenie kwaśności soku żołądkowego są konsekwencją infekcji Helicobacter pylori, a zaparcia
raczej wynikiem braku aktywności oraz diety, a nie upływu czasu. Uważa się, że żadna z opisanych
zmian nie wystarcza do wywołania procesu chorobowego, wszystkie jednak ułatwiają występowanie
procesów chorobowych, torują więc drogę chorobom nawet u zdrowych osób starszych.
Słowa kluczowe
homeostaza,
starzenie, zmiany
narządowe
Pol Arch Med Wewn, 2008; 118 (SUPPLEMENT 1): 63-69
Pobierz artykuł (PDF): PL