Zaloguj się lub Załóż konto.
Pismo Towarzystwa Internistów Polskich, założone przez prof. Władysława Antoniego Gluzińskiego
Pismo indeksowane w:
MEDLINE/Index Medicus,
EMBASE/Excerpta Medica Database,
Index Copernicus (IC), KBN/MNiSW,
Polish Medical Library (GBL), EBSCO,
ISI Science Citation Index Expanded,
Scopus,
Directory of Open Access Journals (DOAJ)
Wartość Index Copernicus (IC) za 2010: 9 pkt,
punktacja MNiSW: 9 pkt.
Czasopismo dofinansowywane przez MNiSW w ramach działalności wspomagającej badania.
Polskie Archiwum Medycyny Wewnętrznej jest czasopismem typu "open-access" i gwarantuje darmowy dostęp do pełnej treści artykułów.
Maria Wanic-Kossowska, Marek Kaźmierski, Elżbieta Pawliczak, Mikołaj Kobelski
Abstrakt
Cele. Celem pracy była analiza wpływu skojarzonego leczenia L-karnityną i erytropoetyną na
podstawowe parametry hematologiczne u chorych na przewlekłą niewydolność nerek (PNN) leczonych
hemodializami oraz próba odpowiedzi na pytanie, czy leczenie skojarzone może zmniejszyć zapotrzebowanie
na egzogenną erytropoetynę. Pacjenci i metody. Badania przeprowadzono u 27 chorych otrzymujących terapię
skojarzoną L-karnityną i erytropoetyną i u 15 chorych leczonych tylko erytropoetyną oraz porównano z wynikami
leczenia u 9 chorych otrzymujących tylko L-karnitynę. Leczenie trwało 6 miesięcy. Chorzy otrzymywali L-karnitynę
w postaci doustnej 4 x 250 mg/d, a erytropoetynę dożylnie po każdej hemodializie w dawkach ustalanych
indywidualnie – średnia dawka początkowa erytropoetyny wynosiła 5642 ±2134 j./tydz. Przed rozpoczęciem
leczenia u wszystkich chorych oznaczano stężenie w surowicy karnityny wolnej, całkowitej, parathormonu (PTH),
glinu i ołowiu oraz wykonywano podstawowe badania laboratoryjne. Morfologię krwi kontrolowano co miesiąc.
Wyniki. Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono istotną poprawę parametrów morfologii krwi pod
wpływem leczenia skojarzonego (hemoglobina [Hb] przed leczeniem 9,9 ±1,4 g/dl, w czasie leczenia 10,7 ±1,6 g/dl)
– w porównaniu z wynikami leczenia wyłącznie erytropoetyną (Hb przed leczeniem 9,5 ±1,2 g/dl, w czasie leczenia
9,9 ±1,4 g/dl) bądź tylko L-karnityną (Hb przed leczeniem 11,3 ±1,0 g/dl, w czasie leczenia 12,0 ±1,1 g/dl). Skojarzone
leczenie erytropoetyną i L-karnityną pozwoliło na istotne zmniejszenie dawek erytropoetyny w trakcie terapii z 6287
±1987 j./tydz. do 2286 ±1684 j./tydz. Stwierdzona korelacja między stężeniem karnityny w surowicy i opornością
osmotyczną erytrocytów wskazuje pośrednio na jej korzystną rolę w stabilizacji błony komórkowej erytrocyta.
Słowa kluczowe
leczenie L-karnityną i erytropoetyną, niedokrwistość, przewlekła niewydolność nerek
Pol Arch Med Wewn, 2007; 117 (1-2): 14-19
PMID: 17642201