Zaloguj się lub Załóż konto.
Pismo Towarzystwa Internistów Polskich, założone przez prof. Władysława Antoniego Gluzińskiego
Pismo indeksowane w:
MEDLINE/Index Medicus,
EMBASE/Excerpta Medica Database,
Index Copernicus (IC), KBN/MNiSW,
Polish Medical Library (GBL), EBSCO,
ISI Science Citation Index Expanded,
Scopus,
Directory of Open Access Journals (DOAJ)
Wartość Index Copernicus (IC) za 2010: 9 pkt,
punktacja MNiSW: 9 pkt.
Czasopismo dofinansowywane przez MNiSW w ramach działalności wspomagającej badania.
Polskie Archiwum Medycyny Wewnętrznej jest czasopismem typu "open-access" i gwarantuje darmowy dostęp do pełnej treści artykułów.
Jacek Kasznicki, Renata Krupa, Janusz Błasiak, Józef Drzewoski
Abstrakt
Wprowadzenie Nasilony stres oksydacyjny obserwowany u chorych na cukrzycę typu 2 prowadzi do akumulacji uszkodzeń DNA, a tym samym może się przyczynić do przyspieszenia rozwoju powikłań
cukrzycy. Liczne badania wskazują, że w porównaniu z osobami zdrowymi również naprawa DNA u chorych na cukrzycę typu 2 jest upośledzona. Dokładny mechanizm tego zjawiska nie został jednak wyjaśniony.
Cele Celem badania była ocena dystrybucji genotypów genów naprawy DNA (XRCC1 i hOGG1) u chorych na cukrzycę typu 2 w porównaniu z pacjentami bez zaburzeń gospodarki węglowodanowej.
Pacjenci i metody Do oceny dystrybucji genotypów i częstości występowania alleli wariantów polimorficznych genów naprawy poprzez wycinanie zasad (polimorfizm Arg399Gln genu XRCC1 i Ser326Cys genu hOGG1) zastosowano metodę polimorfizmu długości
fragmentów restrykcyjnych z użyciem techniki łańcuchowej reakcji polimerazy. Do badania zakwalifikowano 195 pacjentów, przy czym u 94 rozpoznano cukrzycę typu 2, natomiast u 101 nie obserwowano żadnych zaburzeń gospodarki węglowodanowej. Wszystkie osoby zakwalifikowane do badania należały do rasy kaukaskiej i zamieszkiwały w Łodzi (Polska).
Wyniki Częstość występowania allelu Gln w genie XRCC1 (41% vs 47%, iloraz szans [odds ratio – OR] 0,80; 95% CI: 0,54–1,19), jak i allelu Cys w genie hOGG1 (19% vs 18%, OR 1,09; 95% CI: 0,65–1,82) nie różniła się istotnie u chorych na cukrzycę i osób bez zaburzeń gospodarki węglowodanowej. Wykazano natomiast, że u chorych na cukrzycę częściej występował układ genotypów niezwiązany ze zmniejszoną aktywnością obu genów: Arg/Gln–Ser/Ser odpowiednio dla XRCC1 i hOGG1.
Wnioski Wyniki naszego badania wskazują, że w badanej populacji nie obserwuje się związku między zmniejszoną aktywnością genów naprawy DNA a cukrzycą typu 2.
Słowa kluczowe
cukrzyca typu 2, hOGG1, naprawa DNA, polimorfizm genów, XRCC1
Pol Arch Med Wewn, 2009; 119 (3): 122-128
PMID: 19514640