Wielonienasycone kwasy tłuszczowe z ryb morskich w leczeniu niewydolności serca. Czy dane kliniczne potwierdzają teoretyczne korzyści?

Klaus K.A. Witte, Andrew L. Clark

Abstrakt
Przewlekła niewydolność serca (chronic heart failure – CHF) jest częstym stanem, który – mimo dużych postępów – wciąż cechuje się dużą śmiertelnością (ze szczególnie dużym ryzykiem nagłego zgonu arytmicznego) oraz obniżeniem jakości życia z powodu nietolerancji wysiłku fizycznego i częstych hospitalizacji. Badania epidemiologiczne wskazują, że w populacjach o dużym spożyciu wielonienasyconych kwasów tłuszczowych (polyunsaturated fatty acids – PUFA) pochodzących z ryb morskich, umieralność z przyczyn sercowo-naczyniowych jest mała. W prowadzonych na zwierzętach i u ludzi badaniach nad suplementacją olejów rybich wykazano poprawę czynności śródbłonka i relaksacji mięśnia sercowego, zmniejszenie napięcia ściany naczyniowej i zdolności płytek krwi do agregacji oraz stabilizację pobudliwości miocytów dzięki wydłużeniu okresu refrakcji. Morskie PUFA mają też potencjalnie istotne działania immunomodulujące, zmniejszając produkcję i uwalnianie cytokin oraz wpływając na metabolizm prostaglandyn. Dane uzyskane u chorych ze świeżym zawałem serca sugerują, że suplementacja morskich PUFA może zmniejszać wczesną śmiertelność, głównie dzięki zmniejszeniu ryzyka nagłego zgonu arytmicznego. Do niedawna brakowało danych dotyczących chorych z CHF, ale ostatnia publikacja wyników badania GISSI-HF, w którym 7000 chorych z CHF przydzielono losowo do suplementacji morskich PUFA albo placebo, nieco rozjaśniła rolę tych związków. Celem niniejszego artykułu jest przegląd teoretycznych korzyści związanych z morskimi PUFA oraz omówienie konsekwencji badania GISSI-HF dla postępowania z chorymi z CHF.

Słowa kluczowe
kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, przewlekła niewydolność serca, wielonienasycone kwasy tłuszczowe

Pol Arch Med Wewn, 2009; 119 (3): 162-169

PMID: 19514646

Pobierz artykuł (PDF): EN   PL