Zaloguj się lub Załóż konto.
Pismo Towarzystwa Internistów Polskich, założone przez prof. Władysława Antoniego Gluzińskiego
Pismo indeksowane w:
MEDLINE/Index Medicus,
EMBASE/Excerpta Medica Database,
Index Copernicus (IC), KBN/MNiSW,
Polish Medical Library (GBL), EBSCO,
ISI Science Citation Index Expanded,
Scopus,
Directory of Open Access Journals (DOAJ)
Wartość Index Copernicus (IC) za 2010: 9 pkt,
punktacja MNiSW: 9 pkt.
Czasopismo dofinansowywane przez MNiSW w ramach działalności wspomagającej badania.
Polskie Archiwum Medycyny Wewnętrznej jest czasopismem typu "open-access" i gwarantuje darmowy dostęp do pełnej treści artykułów.
Alicja E. Grzegorzewska
Abstrakt
W opracowaniu poglądowym omówiono stosowanie preparatów żelaza w leczeniu
niedokrwistości u niedializowanych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (PChN). Niedobór żelaza u chorych
z PChN (stężenie ferrytyny w surowicy <100 ng/ml, saturacja transferryny <20%) stwierdza się w 20–70%
przypadków. Częstość występowania niedoboru żelaza zależy od stadium PChN oraz płci chorych. Wśród
przyczyn niedoboru żelaza wymienia się utratę krwi przez przewód pokarmowy (u 17–18% chorych w okresie
przeddializacyjnym wyniki testów w kierunku krwi utajonej są dodatnie), zaburzenia wchłaniania
(gastroenteropatia mocznicowa, stosowanie leków zmniejszających absorpcję żelaza), niedobory pokarmowe
(jadłowstręt, dieta ubogobiałkowa), zakażenia i stan zapalny. W przebiegu zakażeń i stanów zapalnych zasoby
żelaza w ustroju mogą być prawidłowe, ale jego wykorzystywanie w celu krwiotworzenia jest upośledzone
(czynnościowy niedobór żelaza). Wyniki badań z randomizacją wskazują na większą skuteczność terapii dożylnej
w porównaniu z doustną. W praktyce jednak preparaty żelaza niedializowanym chorym najczęściej podaje się
doustnie (siarczan żelaza, fumaran żelaza, żelazo hemowe); jest to wygodniejsze i rzadko związane
z występowaniem poważnych objawów ubocznych. Dożylna terapia żelazem (dekstran żelaza, polimaltoza żelaza,
glukonian sodowo-żelazowy, cukrzan żelaza) jest natomiast konieczna w przypadkach znacznego niedoboru tego
pierwiastka, zaburzeń wchłaniania żelaza, nietolerancji doustnych preparatów żelaza lub braku ich skuteczności
z innych przyczyn. Stosowanie środków stymulujących erytropoezę w okresie przeddializacyjnym może
wymagać dożylnej terapii żelazem w związku z szybkim zużywaniem się jego zasobów w procesie erytropoezy.
Zwraca się uwagę na możliwość nefrotoksycznego działania preparatów żelaza (przejściowy białkomocz,
uszkodzenie cewek nerkowych, zmniejszenie filtracji kłębuszkowej).
Słowa kluczowe
niedokrwistość, objawy uboczne, przewlekła choroba nerek, żelazo
Pol Arch Med Wewn, 2007; 117 (4): 172-177
PMID: 17722476