Eozynofilowe zapalenie powięzi: opis 5 przypadków i przegląd literatury

Danuta Bobrowska-Snarska, Lidia Ostanek, Marek Brzosko

Abstrakt
Eozynofilowe zapalenie powięzi jest rzadko występującą chorobą, zaliczaną przez niektórych autorów do zespołów twardzinopodobnych. Charakteryzuje się symetrycznym stwardnieniem skóry i tkanki podskórnej oraz eozynofilią we krwi obwodowej. W przebiegu choroby rzadko dochodzi do zajęcia narządów wewnętrznych. Rozpoznanie eozynofilowego zapalenia powięzi często przysparza trudności, a przebieg choroby może być różny. W leczeniu najczęściej stosowane są glikokortykosteroidy, na które odpowiedź w niektórych przypadkach jest niezadowalająca. Należy wówczas rozważyć włączenie innego leczenia immunosupresyjnego. Rokowanie jest na ogół dobre. Nie zawsze udaje się uzyskać remisję, obserwuje się nawroty aktywności choroby. Prezentowane przez nas przypadki są tego przykładem. Należy podkreślić, że większość prezentowanych przez nas pacjentów to kobiety. U czworga z pięciu wykryto przeciwciała przeciw tyreoglobulinie lub przeciw peroksydazie tarczycowej, co może wskazywać na ich udział w patogenezie eozynofilowego zapalenia powięzi. Ani odczyny ostrej fazy, ani eozynofilia we krwi obwodowej nie należały do objawów o znaczeniu patognomicznym. W leczeniu trojga pacjentów wystarczyło podanie glikokortykosteroidów; u dwóch pacjentek konieczne było zastosowanie skojarzonego leczenia immunosupresyjnego.

Słowa kluczowe
eozynofilowe zapalenie powięzi, leczenie immunosupresyjne

Pol Arch Med Wewn, 2007; 117 (4): 184-191

PMID: 17722478

Pobierz artykuł (PDF): EN   PL