Zaloguj się lub Załóż konto.
Redaktor Naczelna ogłasza konkurs na najlepszą studencką pracę oryginalną. Szczegółowe informacje znajdują się tutaj.
Pismo Towarzystwa Internistów Polskich, założone przez prof. Władysława Antoniego Gluzińskiego
Pismo indeksowane w:
MEDLINE/Index Medicus,
EMBASE/Excerpta Medica Database,
Index Copernicus (IC), KBN/MNiSW,
Polish Medical Library (GBL), EBSCO,
ISI Science Citation Index Expanded,
Scopus,
Directory of Open Access Journals (DOAJ)
Wartość Index Copernicus (IC) za 2010: 9 pkt,
punktacja MNiSW: 9 pkt.
Czasopismo dofinansowywane przez MNiSW w ramach działalności wspomagającej badania.
Polskie Archiwum Medycyny Wewnętrznej jest czasopismem typu "open-access" i gwarantuje darmowy dostęp do pełnej treści artykułów.
Dla redaktorów
Przeciwpłytkowe działania fenofibratu mikronizowanego u osób z dyslipidemią
Anetta Undas, Magdalena Celińska-Löwenhoff
Abstrakt
Wprowadzenie. Fibraty wykazują efekty dodatkowe, takie jak zmniejszenie odczynu zapalnego,
insulinooporności i aktywności układu krzepnięcia oraz nasilenie fibrynolizy. Nie wiadomo, czy fibraty mogą
osłabić aktywację płytek krwi. Cele. Ocena działania przeciwpłytkowego fenofibratu u osób z dyslipidemią.
Pacjenci i metody. U 20 pacjentów (15 mężczyzn, 5 kobiet) w wieku 40–70 lat, bez cukrzycy, ze stężeniem
triglicerydów >1,7 mmol/l i stężeniem cholesterolu frakcji LDL >3,4 mmol/l oznaczono stężenie markerów
płytkowych – rozpuszczalnego ligandu CD40 (sCD40L) i selektyny P – we krwi obwodowej i zbieranej co minutę
w miejscu uszkodzenia mikronaczyń skóry. Oznaczenia wykonywano przed leczeniem fibratem mikronizowanym
(160 mg/d) i po miesiącu leczenia. Wyniki. Żaden z markerów aktywacji płytek nie uległ zmianie po leczeniu
fenofibratem. Wyodrębniono grupę 7 osób, u których stwierdzono 14–21% zmniejszenie prędkości uwalniania
sCD40L i selektyny P w miejscu uszkodzenia naczyń po leczeniu fenofibratem (p <0,05). Podgrupa ta cechowała
się większą masą ciała oraz znaczniejszym zmniejszeniem stężenia triglicerydów i zwiększeniem stężenia
cholesterolu lipoprotein o dużej gęstości (HDL) po leczeniu (p <0,05). Istotne zmniejszenie tempa uwalniania obu
markerów płytkowych w miejscu uszkodzenia mikronaczyń wiązało się z większą redukcją nasilenia stresu
oksydacyjnego wyrażonego stężeniem 8-izoprostanów w osoczu (p = 0,006). Wnioski. U 1/3 pacjentów
z dyslipidemią bez cukrzycy po miesięcznym przyjmowaniu fenofibratu mikronizowanego obserwuje się
zmniejszenie aktywacji płytek krwi po uszkodzeniu naczynia. Zjawisko to stwierdza się u osób, u których fibrat
powodował największe zmniejszenie stężenia triglicerydów i zwiększenie stężenia cholesterolu frakcji HDL.
Przeciwpłytkowe działanie fenofibratu wiązało się ponadto z redukcją stresu oksydacyjnego po leczeniu.
Słowa kluczowe
dyslipidemia, fibraty, izoprostany, płytki krwi
Pol Arch Med Wewn, 2007; 117 (5-6): 235-240
PMID: 18030873
