Rozsiany rak kory nadnercza: opis przypadku

Justyna Gil, Marta Kalembkiewicz, Edyta Polak, Marta Kostecka-Matyja

Abstrakt
Rak kory nadnercza jest rzadkim nowotworem występującym z częstością 1–2 przypadków na 1 milion osób. Charakteryzuje się dużym stopniem złośliwości. Średnia przeżycia od momentu rozpoznania wynosi 28 miesięcy, a w przypadku stwierdzenia odległych przerzutów jest skrócona do 8 miesięcy. Nowotwór ten częściej występuje u kobiet (58,6%) niż u mężczyzn (41,4%). Etiologia choroby nadal nie jest do końca poznana. W patogenezie rozważa się głównie udział czynników genetycznych i środowiskowych. Większość guzów jest hormonalnie czynna (60%). Najczęstszą pierwszą manifestacją tego nowotworu jest nagle występujący zespół Cushinga z wirylizacją. Wielkość guza nadal pozostaje najlepszym pojedynczym wskaźnikiem rokowniczym. Preparaty z biopsji guza nadnercza lub wycinki uzyskane w trakcie zabiegu operacyjnego wymagają specjalistycznego barwienia immunohistochemicznego (melan A) potwierdzającego nadnerczowe pochodzenie guza. Jedyną metodą wyleczenia jest całkowite chirurgiczne usunięcie zmiany, jednak ze względu na dużą dynamikę tego nowotworu nigdy nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia mikroprzerzutów. W niniejszej pracy przedstawiono przypadek 37-letniego pacjenta z hormonalnie czynnym rakiem kory nadnercza. W chwili rozpoznania zmiana miała średnicę 12 cm. Stwierdzono również mnogie przerzuty do wątroby i przerzut do płuca lewego. W pracy dodatkowo omówiono objawy wynikające z hormonalnej czynności guza, a także diagnostykę i metody leczenia raka kory nadnercza w zależności od stopnia zaawansowania choroby.

Słowa kluczowe
kortyzol, mitotan, przerzuty, rak kory nadnercza

Pol Arch Med Wewn, 2007; 117 (7): 317-321

PMID: 17966598

Pobierz artykuł (PDF): EN   PL