Adiponektynemia oraz aktywność procesu zapalnego i dysfunkcja śródbłonka u chorych na cukrzycę typu 2 i na ostry zespół wieńcowy z uniesieniem ST w zależności od stopnia zaawansowania zmian w tętnicach wieńcowych

Danuta Miłosz, Leszek Czupryniak, Małgorzata Saryusz-Wolska, Grażyna Zasadzińska, Anna Borkowska, Elżbieta Cieplucha, Krzysztof Chiżyński, Jerzy Loba

Abstrakt
Wprowadzenie: Zaburzenia metaboliczne rozwijające się w cukrzycy wiążą się upośledzeniem czynności śródbłonka oraz występowaniem subklinicznego stanu zapalnego, w konsekwencji prowadząc do uogólnionej miażdżycy. Do czynników wazoprotekcyjnych należy adiponektyna, cytokina o wielokierunkowym działaniu przeciwmiażdżycowym. Cele: Ocena stężenia adiponektyny oraz aktywności procesu zapalnego i dysfunkcji śródbłonka u chorych na cukrzycę typu 2 i ostry zespół wieńcowy (OZW) z uniesieniem odcinka ST (STEMI) w zależności od stopnia zaawansowania zmian w tętnicach wieńcowych. Pacjenci i metody: Badanie obejmowało 72 osoby (24 kobiety, 48 mężczyzn) – chorych na cukrzycę typu 2 leczoną pochodnymi sulfonylomocznika ze STEMI, poddanych przezskórnej angioplastyce wieńcowej. Grupa badana liczyła 41 chorych, średni wiek badanych (± odchylenie standardowe) wynosił 64 ±9,6 roku, wskaźnik Gensini score (GS) >32 punktów (bardziej zaawansowane zmiany w naczyniach wieńcowych). Grupa kontrolna obejmowała 31 chorych, średni wiek wynosił 63 ±10 lat, GS <32 punktów (zmiany mniej zaawansowane). W ciągu 12 godzin od wystąpienia OZW oznaczono w surowicy poziom sercowej troponiny T (TnT) oraz izoenzymu MB kinazy kreatynowej (creatine kinase MB isoenzyme – CK-MB), stężenie białka C-reaktywnego (C-reactive protein – CRP), fibrynogenu, dwóch cząsteczek adhezyjnych – naczyniowej cząsteczki adhezyjnej typu 1 (soluble vascular adhesion molecule-1 – sVCAM-1) i międzykomórkowej cząsteczki adhezyjnej typu 1 ( soluble intercellular adhesive molecule-1 – sICAM-1) oraz stężenie leukocytozy, a w warunkach na czczo – stężenie glukozy i insuliny oraz profil lipidowy. Wyniki: U chorych z grupy I stwierdzono znamiennie większe poziom TnT i CK-MB (odpowiednio 1,39 ±1,3 vs 0,83 ±0,74 ng/ml, p <0,05; 139,6 ±178,5 vs 57,48 ±52,1 IU/l, p <0,05), większe stężenie CRP (12,06 ±14,3 vs 3,59 ±4,1 mg/l, p <0,05), fibrynogenu (4,59 ±1,93 vs 3,62 ±1,36 g/l, p <0,05), sVCAM-1 (1393,4 ±865,4 vs 863,9 ±425,2 ng/ml, p <0,05) i sICAM-1 (735,1 ±316,3 vs 573,3 ±226,1 ng/ml, p <0,05), większą leukocytozę (11430 ±3680 vs 9750 ±3100/μl, p <0,05) oraz mniejsze stężenia adiponektyny (5,8 ±5,2 vs 8,3 ±2,9 μg/ml, p <0,05) w stosunku do grupy kontrolnej. Wnioski: Hipoadiponektynemia, nasilenie odczynu zapalnego oraz dysfunkcja śródbłonka mogą być jednym z czynnikami odpowiedzialnymi za zaawansowanie zmian miażdżycowych w tętnicach wieńcowych u chorych na cukrzycę typu 2.

Słowa kluczowe
adiponektyna, cukrzyca typu 2, dysfunkcja śródbłonka, ostry zespół wieńcowy, zapalenie

Pol Arch Med Wewn, 2007; 117 (8): 343-349

PMID: 18018381

Pobierz artykuł (PDF): EN   PL