Nowe metody leczenia hiponatremii – antagoniści receptora dla wazopresyny (waptany)

Waldemar Olszewski, Jerzy Głuszek

Abstrakt
Hiponatremia jest najczęściej występującym zaburzeniem gospodarki elektrolitowej wśród pacjentów hospitalizowanych. Jej przyczyną są zwykle zaburzenia homeostazy argininowazopresyny, które towarzyszą stanom przewodnienia w przewlekłej niewydolności serca oraz marskości wątroby lub przebiegają z normowolemią, na przykład w przebiegu zespołu nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego. Dotychczas stosowane metody jej leczenia (restrykcja płynów, sól fizjologiczna, stężone roztwory NaCl oraz diuretyki pętlowe) są mało skuteczne oraz uciążliwe dla pacjenta. Ponadto efekt ich działania jest często trudny do przewidzenia, a ich zastosowanie znacznie utrudnia leczenie choroby podstawowej. Ponieważ zaburzenia homeostazy wazopresyny są niezwykle istotne w patogenezie hiponatremii, zastosowanie jej antagonistów uważane jest za leczenie przyczynowe. Ostatnie badania kliniczne z niepeptydowymi antagonistami receptora wazopresyny (waptanami) wskazują na ich skuteczność w leczeniu tego zaburzenia. Waptany prowadzą do akwarezy, czyli wydalania wolnej wody oszczędzającego elektrolity, co prowadzi do wzrostu stężenia sodu w surowicy. Dotychczas amerykański Urząd ds. Żywności i Leków zarejestrował do użytku 1 preparat – dożylną postać koniwaptanu. W artykule przedstawiamy wyniki ostatnich badań klinicznych dotyczących waptanów (liksiwaptanu, tolwaptanu, koniwaptanu oraz satawaptanu).

Słowa kluczowe
antagoniści wazopresyny, hiponatremia, waptany, wazopresyna

Pol Arch Med Wewn, 2007; 117 (8): 356-362

PMID: 18018383

Pobierz artykuł (PDF): EN   PL