Zaloguj się lub Załóż konto.
Pismo Towarzystwa Internistów Polskich, założone przez prof. Władysława Antoniego Gluzińskiego
Pismo indeksowane w:
MEDLINE/Index Medicus,
EMBASE/Excerpta Medica Database,
Index Copernicus (IC), KBN/MNiSW,
Polish Medical Library (GBL), EBSCO,
ISI Science Citation Index Expanded,
Scopus,
Directory of Open Access Journals (DOAJ)
Wartość Index Copernicus (IC) za 2010: 9 pkt,
punktacja MNiSW: 9 pkt.
Czasopismo dofinansowywane przez MNiSW w ramach działalności wspomagającej badania.
Polskie Archiwum Medycyny Wewnętrznej jest czasopismem typu "open-access" i gwarantuje darmowy dostęp do pełnej treści artykułów.
Andrzej Kokoszka, Wojciech Kot
Abstrakt
Wprowadzenie. Analiza wyników badań nad procesem normalnego starzenia wskazuje, że
negatywne, stereotypowe przekonania na temat zmniejszonych potrzeb i możliwości osiągania satysfakcji przez
osoby w wieku starszym niekorzystnie wpływają na ich stan psychiczny. Stereotypy te podzielają zarówno osoby
starsze, jak i reszta społeczeństwa, z lekarzami włącznie. Wyniki pojedynczych badań wskazują na niekorzystny
wpływ omawianych poglądów na terapię osób starszych. Cele. Weryfikacja hipotezy, że starsi pacjenci z cukrzycą
typu 2 są leczeni mniej intensywnie niż pacjenci w młodszym wieku. Pacjenci i metody. Zanalizowano sposób
leczenia w dwóch grupach chorych. Pierwsza grupa liczyła 1199 osób w wieku 17–93 lat, chorujących na
cukrzycę od kilku miesięcy do 36 lat, rozpoczynających insulinoterapię. Druga grupa obejmowała 1693 osób
w wieku 22–97 lat, chorujących od kilku miesięcy do 70 lat, rozpoczynających terapię analogami insuliny.
Wyniki. W grupie leczonej insuliną stwierdzono umiarkowaną ujemną korelację pomiędzy wiekiem chorych
a intensywnością leczenia, mierzoną ilością wstrzyknięć insuliny na dobę (r = –0,25, p <0,01), oraz mniejszy
średni wiek w grupach osób stosujących więcej wstrzyknięć insuliny na dobę (analizy wariancji wraz z testem
post hoc z zastosowaniem testu najmniejszych różnic F[891,3] = 25,21; p <0,0001). Średnia wieku w grupie osób
rozpoczynających intensywne leczenie analogami insuliny była znacznie mniejsza, niż w grupie leczonej mniej
intensywnie (odpowiednio 57,9 i 63,4 roku; test t Studenta: t = 8,36; p <0,0001). Wnioski. Stwierdzono, że
osoby starsze mają zalecane mniej intensywne leczenie cukrzycy typu 2 niż osoby młodsze. Przyczyną takiej
tendencji mogą być nieuzasadnione stereotypowe przekonania, przeceniające spadek sprawności procesów
poznawczych u osób starszych oraz trudności w stosowaniu się do bardziej złożonych zaleceń.
Słowa kluczowe
cukrzyca typu 2, leczenie cukrzycy, leczenie insuliną, wiek
Pol Arch Med Wewn, 2007; 117 (9): 396-400
PMID: 18062561